دل نوشته ها

قبله من

چه قدر ساده و آرام،

چه قدر صبور و صميمي،

تو در من آميختي.

باور کن تو را در اولين نماز نخوانده جستجو کردم

که هنوز به قنوت گريه نرسيده سلامم دادي.

بعد...

من ماندم و دستان پر دعايي

که به آسمان پر استجابت چشمانت آويخته شد.

اصلا بيا و تو بگو...

تو بگو کدامين سو قبله ي من است!؟

نوشته شده توسط گل عاشق در شنبه 13 مهر1387 ساعت 19:26 موضوع | لینک ثابت

آن گاه که با توأم چون گلی هستم که گلبرگهای

 زندگی را شکوفا میکند

آن گاه که با توأم چون امواج دریا هستم که تو فنده سرکش

 بر ساحل می کوبد

آن گاه که با توأم رنگین کمانی بعد از طوفانم که پر غرور

 رنگهایش را نشان می دهد

آن گاه که با تو أم گویی هر آنچه که زیباست

 ما را در بر گرفته است

اینها تنها ذره ای ناچیز از احساس والای با تو بودن است

آن گاه که با توأم شاید واژه  را ساخته اند

تا احساسی چنان عمیق و هزار سوار بیان کند

اما باز هم این وازه کافی نیست

با این همه چون هنوز بهترین است

بگذار بگویم و باز بگویم

که بیش از عشق بر تو عاشقم...

نوشته شده توسط گل عاشق در دوشنبه 8 مهر1387 ساعت 14:53 موضوع | لینک ثابت