قبله من

چه قدر ساده و آرام،

چه قدر صبور و صميمي،

تو در من آميختي.

باور کن تو را در اولين نماز نخوانده جستجو کردم

که هنوز به قنوت گريه نرسيده سلامم دادي.

بعد...

من ماندم و دستان پر دعايي

که به آسمان پر استجابت چشمانت آويخته شد.

اصلا بيا و تو بگو...

تو بگو کدامين سو قبله ي من است!؟

                                    

            

               


 

نوشته شده توسط گل عاشق در شنبه 13 مهر1387 ساعت 19:26 موضوع | لینک ثابت